Fiscale verliezen kunnen in principe worden meegenomen en worden gebruikt om winsten te compenseren maar er zijn belangrijke voorwaarden aan verbonden.
Overgedragen verliezen kunnen onbeperkt naar toekomstige jaren worden overgedragen, zolang de vennootschap blijft bestaan en winst maakt waarop de verliezen kunnen worden verrekend. In theorie kan een overnemer deze verliezen dus blijven gebruiken, mits de vennootschap operationeel blijft.Bij een controlewijziging van een vennootschap bij aankoop van aandelen kunnen overgedragen verliezen volgens art. 207, lid 8 WIB 92 definitief verloren gaan als de wijziging niet wordt gedreven door rechtmatige financiële of economische behoeften. De Belgische fiscus kan in dat geval eisen dat de overname een legitieme economische basis heeft. Is die niet aantoonbaar, dan kan de fiscus de overgedragen verliezen gedeeltelijk of volledig weigeren. Bij patrimoniumvennootschappen met één vastgoedpand en zonder personeel is de kans op weigering bijzonder hoog, zeker als de overname hoofdzakelijk een fiscaal motief heeft en er geen activiteit of tewerkstelling wordt behouden.
Bij vennootschappen met meerdere panden en een actieve verhuuractiviteit ligt het scenario gunstiger. Zolang de activiteit effectief en ongewijzigd wordt voortgezet en de overname gedocumenteerd wordt met niet-fiscale motieven—zoals het overnemen van een bestaande portefeuille, schaalvoordelen realiseren of de activiteit verderzetten—is het risico beperkt tot matig. Het vermijden van belastingen of oprichtingskosten op zich wordt niet aanvaard als legitiem economisch doel.
Documentatie van het zakelijke doel is cruciaal. Contracten, huurafspraken, een businessplan of een externe waardering kunnen aantonen dat de vennootschap actief blijft en winst genereert. De fiscus beoordeelt het totaalbeeld van de transactie: zonder duidelijk economisch motief kan de overnemer de mogelijkheid verliezen om de fiscale verliezen te gebruiken, ongeacht de omvang van de overgedragen verliezen.